Δεν γνωρίζει η δεξιά, τι ποιεί η άλλη... δεξιά

Τoυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΡ. ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ gpapachristos@dolnet.gr

Το ξέρω πως είναι δύσκολα τα πράγματα, δεν το ξέρω λες; Ότι είσαι σε κατάσταση «εγώ παρέα θα κάνω με τον πόνο μου/ μη μου μιλάτε αφήστε με μόνο μου»; Αφού το βλέπω καθαρά. Κάτι θες να κάνεις, κάτι θες να πεις, κάπως να τσουλήσει το πράγμα, αλλά δεν σου βγαίνει! Δεν. Κάνεις το ένα, στραβώνει το άλλο. Ισιώνεις το στραβό, χαλάει το παραπέρα.
Δράμα- «ζω ένα δράμα», δεν λεγόταν εκείνη εκπομπή που μετά αντικαταστάθη- κε από την άλλη που είχε τον απίθανο τίτλο «θεά τον έκανες το μουσακά»; Εμένα ο μουσακάς δεν μ΄ αρέσει και πολύ. Αρέσει όμως στον τουρίστα και απ΄ ό,τι πληροφορούμαι (εγκύρως ως γνωστόν) τρελαίνει και τον πρόεδρο Κώστα. Τουρίστας, μουσακάς, πρόεδρος Κώστας, πού θέλω να καταλήξω; Α, ναι. Στο τέλος παρεπιδημούντων- πατέντα ελληνική, που σου λέει, είσαι τουρίστας, έρχεσαι να μας επισκεφθείς, μια χαρά και καλά να πάθεις. Διότι εκτός από τη λειψή, μίζερη, με μια φέτα τσιγαρόχαρτο και δυο ντομάτες χάλια, χωριάτικη, το κλέψιμο (στο ζύγι, στο μέτρημα, στον λογαριασμό) παντού, το «βαφτίζω τις γόπες μπαρμπούνια και στα σερβίρω», θα μου πληρώσεις και φόρο...
Κατάργησε το τέλος παρεπιδημούντων
Φόρο; Γιατί ρε παιδιά, λες εσύ ο τουρίστας τώρα. Αφού πληρώνω εισιτήρια, ξενοδοχεία κι επιπλέον έχω και τον κάθε ταβερνιάρη, καφετζή, ταξιτζή κ.λπ. να με κλέβει ασύστολα, να με φτύνει σε πρώτη ευκαιρία, θα πληρώσω και φόρο από πάνω; Βεβαίως, σου λέει το ελληνικό κράτος, θα πληρώσεις το τέλος παρεπιδημούντων, φόρος που θα πηγαίνει στους δήμους. Περνάμε που περνάμε την κρίση την απίστευτη, κι ακόμη δεν έχουμε δει τίποτε, πάνε οι ξενοδόχοι κι ο φίλος μου ο Μάκης που είναι της καταστάσεως, αλλά πολύ κύριος και επιπλέον και «Παναθηναϊκός» (γειά σας, κύριε Μάκη), και πέφτουν μονοί διπλοί στον πρόεδρο. «Πρόεδρε, κάνε κάτι, σώσε μας, οι ακυρώσεις πέφτουν βροχή και το καλοκαίρι θα είμαστε εμείς κι εμείς στα ξενοδοχεία - τελείως οικογενειακά». Παίρνει το ύφος το σοβαρό ο πρόεδρος (Κώστας λέμε τώρα), βάζει το δάχτυλο στο ύψος του κροτάφου, κάνει ότι σκέφτεται τρία δεύτερα, και αποφασίζει: «Καταργώ το τέλος παρεπιδημούντων για να δώσω κίνητρα για την τόνωση του τουριστικού ρεύματος»!...
Έκοψαν το κονδύλι από τους δήμους
Σπουδαία νέα, σου λένε οι ξενοδόχοι, κι ετοιμάζονται να του στήσουν ένα άγαλμα ίσα με το μπόι του να τον θυμούνται τον ευεργέτη Κώστα- εντάξει, μην το παίρνετε και στα σοβαρά, πού και πού λέμε και καμιά κουβέντα για να περνάει η ώρα. Πάντως το μέτρο το ήθελαν. Το ήθελαν οι ξενοδόχοι, τα πήραν άσχημα οι δήμαρχοι. Διότι το κόβεις και καλά το τέλος παρεπιδημούντων για να δώσεις ένα ακόμη κίνητρο στον τουρίστα που θέλει να έρθει στην Ελλάδα, αλλά σου... διέφυγε εντελώς ότι αυτό το κονδύλι το έπαιρναν οι δήμοι, και μ΄ αυτό τα έφερναν κάπως βόλτα- γιατί αν περίμεναν από τον Προκόπη θα είχαν από καιρό κρεμάσει έξω από την πόρτα τους, σε περίοπτη θέση, πινακίδα με την ένδειξη «πωλείται, όπως είναι, επιπλωμένο»! Τρέχουν αυτοί τώρα στον Προκόπη, «υπουργέ κατεβάζουμε ρολά, κάνε κάτι»- τι να σου κάνει κι ο Προκόπης, λεφτά έτσι κι αλλιώς δεν έχει να τους δώσει, παίρνει πίσω το μέτρο που ανακοίνωσε ύστερα από «ώριμη» σκέψη (όπως περιέγραψα προηγουμένως αναλυτικά), ο πρόεδρος Κώστας. Συγγνώμη, αλλά αυτό δεν περιγράφεται απολύτως από το γνωστό «να μη γνωρίζει η δεξιά τι ποιεί η αριστερά», το οποίο για την περίσταση πρέπει να μεταστρέψω ελαφρώς σε «δεν γνωρίζει η δεξιά, τι ποιεί η άλλη... δεξιά»!
Άρχισαν τώρα εργασιοθεραπεία
Πέντε χρόνια τώρα το εμπεδώσαμε πολύ καλά αυτό. Εξαιρετικά μπορώ να πω. Με τον Πρωθυπουργό να τα έχει αφήσει όλα πάνω στον Ρουσόπουλο, γιατί ο ίδιος είχε άλλες ασχολίες (;) και δεν προλάβαινε- η υπόλοιπη κυβέρνηση έμοιαζε σαν κάτι φιλαρμονικές του παλιού καιρού, που τα μέλη της φορούσαν τα πιο απίθανα λοφία, αλλά από μουσική το μόνο που παρήγαγαν ήταν φάλτσες νότες. Το πώς πάντως κατάφεραν να μείνουν στην εξουσία πέντε χρόνια, είναι από τα πράγματα που δεν θα καταλάβουμε ποτέ- άλλο ένα μυστήριο, από τα τόσα που έχει αυτό το Σύμπαν, εφάμιλλο των θεμελιακών, του είδους πώς γεννήθηκε η ζωή στη Γη, υπάρχει ζωή σε άλλους πλανήτες, ο Άρης (ο κανονικός, όχι ο Θεσσαλονίκης) μπορεί να κατοικηθεί και τέτοια. Αυτή λοιπόν η κυβέρνηση έχει επιδοθεί εδώ και μερικές ημέρες σε μια άνευ προηγουμένου εργασιοθεραπεία, επιχειρώντας να μας πείσει ότι μπορεί να λύσει τα προβλήματα του τόπου. Ποιος τους πιστεύει;
Θα τα ρίξει πάλι στο ΠΑΣΟΚ
Κανείς δεν τους πιστεύει γιατί η τελευταία φορά που το πάθαμε ήταν πριν από 14 μήνες ακριβώς, άγνωστο γιατί, παρά το γεγονός ότι το έργο το βλέπαμε ήδη 4 χρόνια συνέχεια. Αλλά μήπως ακόμη στην Ομόνοια που περνάς, δεν κοντοστέκεσαι στην ομήγυρη των παπατζήδων να δεις «πού είναι ο παπάς», και σε τρώει να το βάλεις το πενηντάρικο διότι εσύ, σε αντίθεση με τους άλλους που τάχα μου έχουν τυφλωθεί, είδες πού είναι ο παπάς, κι είσαι βέβαιος ότι αν το βάλεις, θα το διπλασιάσεις! Αλλά κρατιέσαι και καλά κάνεις, διότι το έβαλες, το έχασες. Περιέργως ο πρόεδρος Κώστας που ρίχνει τα χαρτιά νομίζει ότι θα μας κεντρίσει το ενδιαφέρον να παίξουμε. Για κορόιδα ψάχνει ασφαλώς. Εδώ έφτασε στο σημείο να ζητήσει να γίνει στη Βουλή προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την οικονομία. Για να μας πει προφανώς ότι δεν φταίει αυτός για τα χάλια μας τα απερίγραπτα, αλλά το ΠΑΣΟΚ. Και γιατί δεν βάζει τον τεράστιο Αλογοσκούφη να το πει το ποίημα που το έλεγε τόσο καλά όλα αυτά τα χρόνια, σαν πιτσιρίκος σε σχολική γιορτή που απαγγέλλει το «τι είναι η πατρίδα μας; Μην είναι οι κάμποι; Μην είναι τ΄ άπαρτα ψηλά βουνά; Μην είναι ο ήλιος της που χρυσολάμπει;»... Σταματάω εδώ, σιγά μην ταυτίσω τον Αλογοσκούφη με τον ποιητή. Έλεος...
ΤΑ ΝΕΑ