Νόμος-παγίδα για τους πλειστηριασμούς

Όμηροι των τραπεζών χιλιάδες μικροοφειλέτες αφού το ακίνητό τους κινδυνεύει ακόμη και αν χρωστούν ποσά κάτω των 20.000 ευρώ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Σίλα Αλεξίου

Δώρο άδωρο για τους μικροοφειλέτες τραπεζών αποδεικνύεται ο νόμος που ψηφίστηκε για την προστασία τους, αφού οι παγίδες που κρύβει οδηγεί τελικά στην κατάσχεση και τον πλειστηριασμό του ακινήτου τους, ακόμη και αν οφείλουν ποσά κάτω των 20.000 ευρώ!

Όμηροι των τραπεζών εξακολουθούν να είναι εκατοντάδες χιλιάδες μικροοφειλέτες που αγωνίζονται να σώσουν τα ακίνητά τους από τον πλειστηριασμό, καθώς ο πρόσφατος νόμος, βάσει των ρυθμίσεων του οποίου απαγορεύεται στις τράπεζες να προχωρήσουν σε κατάσχεση και πλειστηριασμό αν η οφειλή δεν υπερβαίνει τις 20.000 ευρώ, μόνο προστασία δεν τους παρέχει. Και αυτό γιατί οι προϋποθέσεις που τίθενται προκειμένου να επωφεληθεί ο δανειολήπτης από τις ρυθμίσεις του είναι τόσο «ύπουλες» ώστε τελικά επωφελείται μόνο πολύ μικρό ποσοστό.
Η αρχή του κακού έγινε το 2007 με άρθρο νόμου το οποίο προβλήθηκε από το κυβερνητικό επιτελείο ως ιδιαίτερα ευνοϊκό για τους δανειολήπτες. Το μέτρο προέβλεπε την απαγόρευση επιβολής κατάσχεσης σε κινητά και ακίνητα για οφειλές κάτω των 10.000
ευρώ. Οι προϋποθέσεις όμως που έθετε και οι οποίες εξακολουθούν να ισχύουν, είναι τόσο επαχθείς ώστε, αντί να αποτρέπουν τον κίνδυνο του πλειστηριασμού, υποχρεώνουν τους ενδιαφερομένους να καταβάλουν επιπρόσθετα χρηματικά ποσά για μια ολιγόμηνη αναβολή της διαδικασίας!

Αναποτελεσματική

Με νέο νόμο με τον γενικό τίτλο «Προστασία δανειοληπτών και άλλες διατάξεις», το δήθεν απαγορευτικό για τους πλειστηριασμούς ποσό αυξήθηκε σε 20.000 ευρώ, χωρίς όμως να αρθούν οι προϋποθέσεις που καθιστούν εκ των πραγμάτων αναποτελεσματική τη ρύθμιση. Για να υπαχθεί ο οφειλέτης στις διατάξεις του, πρέπει κατ΄ αρχήν να τις γνωρίζει, δηλαδή η πληροφόρησή του να μην έχει περιοριστεί σε ό,τι έχει διαφημιστεί από την κυβέρνηση, που συνήθως περιλαμβάνει μόνο τα θετικά μιας ρύθμισης χωρίς τις επιμέρους λεπτομέρειες. Πρέπει να γνωρίζει ο πολίτης ότι ακόμη και αν η οφειλή του δεν υπερβαίνει τις 20.000 ευρώ, απειλείται με κατάσχεση εφόσον δεν πληροί όλες τις ακόλουθες προϋποθέσεις:
Να έχει μεριμνήσει ώστε εντός 15 ημερών από την πρώτη ειδοποίηση της τράπεζας (δηλαδή από την επίδοση της διαταγής πληρωμής) να έχει ασκήσει ανακοπή και να έχει προνοήσει κατά τη σύναψη του δανείου να μη συναινέσει σε εγγραφή προσημείωσης ή υποθήκης υπέρ της δανείστριας τράπεζας. Παράλληλα πρέπει να βρίσκεται αποδεδειγμένα σε αδυναμία εκπλήρωσης της υποχρέωσής του και, τέλος, αν πρόκειται για το σπίτι του που εκπλειστηριάζεται, αυτό να είναι το μοναδικό του σπίτι.

Εφησυχάζουν

Αυτό που συμβαίνει στην πράξη είναι ότι οι πολίτες, έχοντας υπ΄ όψιν ότι η οφειλή τους δεν υπερβαίνει το ποσό των 20.000 ευρώ, εφησυχάζουν. Επειδή μάλιστα οφειλές αυτού του ποσού προέρχονται κυρίως από πιστωτικές κάρτες και μικρά καταναλωτικά δάνεια, οι οφειλέτες δεν φαντάζονται ότι είναι δυνατόν να χάσουν ακόμη και το σπίτι τους και δεν συμβουλεύονται ούτε δικηγόρο. Έτσι, μόλις βρεθούν ενώπιον της βάσιμης πιθανότητας να χάσουν ό,τι έχουν και δεν έχουν, δεν έχουν περιθώριο για οποιαδήποτε αποτρεπτική ενέργεια. Το μόνο που τους απομένει είναι να κάνουν έκκληση στη... φιλευσπλαχνία των τραπεζών ζητώντας μια μικρή αναβολή, μήπως καταφέρουν να βρουν το οφειλόμενο ποσό και γλιτώσουν το ακίνητό τους. Και σε αυτή την περίπτωση, όμως, ο πλειστηριασμός δεν αναβάλλεται με το αζημίωτο. Ο ενδιαφερόμενος- έχει, δεν έχει- είναι υποχρεωμένος να πληρώσει στον δικαστικό επιμελητή όλα τα έξοδα για την εκ νέου επίδοση των σχετικών δικογράφων, τα οποία υπολογίζονται σε 1.500 ευρώ. Έτσι, κάθε φορά που αναβάλλεται ο πλειστηριασμός του ακινήτου του, ο οφειλέτης καλείται να πληρώσει αυτό το ποσό.

ΤΑ ΝΕΑ