Μ’ ένα σκάνδαλο ξεχνιέμαι…

Είμαστε μια χώρα όπου οι πάντες, με πρώτους φυσικά τους πολιτικούς, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, ξορκίζοντας τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Κι όμως, όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, κάποια υπόθεση διαφθοράς θα ανακαλύψεις. Το… εθνικό μας σπορ -από τα λίγα που έχουμε αξιώσεις πρωταθλητισμού-ήρθε για μια ακόμα φορά στην επιφάνεια με την υπόθεση Παυλίδη, όχι βέβαια για ν’ αλλάξει κάτι, αλλά για να εκτονωθεί το βεβαρημένο πολιτικό κλίμα με μερικές άσφαιρες αποκαλύψεις, που θα ξεχαστούν σε λίγο καιρό. Γιατί, ως γνωστόν, στην Ελλάδα, οι θεσμοί λειτουργούν με βάση τις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες και για να παραπέμπουν στις καλένδες τα προβλήματα, αντί να αναζητούν τις ευθύνες και τις αιτίες που αναπαράγουν συνεχώς τη διαφθορά…Η δικαιοσύνη, στην οποία όλοι ομνύουν και στην οποία όλοι είναι έτοιμοι να παραπέμψουν για διερεύνηση οποιαδήποτε καταγγελία, ούτε τυφλή είναι, βέβαια, ούτε αδιάφορη από τις εκάστοτε επιταγές της εξουσίας… Με φυσιολογική πλέον συνέπεια, σοβαρότατες υποθέσεις είτε να καρκινοβατούν επί μήνες παραμένοντας ανολοκλήρωτες, είτε να εμφανίζονται ξαφνικά στην επιφάνεια -βλέπε Siemens- επειδή όλως τυχαίως συμβαίνει η μετατόπιση της δημόσιας αντιπαράθεσης να βολεύει την εκάστοτε εξουσία. Με αναμενόμενο, βέβαια, επακόλουθο, να κυριαρχεί στη δημόσια ζωή μια ατέρμονη πολιτική σύγκρουση, σ’ ένα κλίμα γενικευμένης σκανδαλολογίας, που όχι μόνο δεν οδηγεί πουθενά, που όχι μόνο δεν οδηγεί στη διαλεύκανση των όποιων σκανδάλων, αλλά αντιθέτως διαιωνίζει τις γενεσιουργές τους αιτίες, αφήνοντας στο απυρόβλητο τους όποιους υπεύθυνους.

Το μόνο σίγουρο αποτέλεσμα αυτής της επαναλαμβανόμενης πρακτικής είναι να επιδεινώνεται συνεχώς η απαξία των πολιτικών και της πολιτικής γενικότερα, αφού οι πολίτες έχουν πειστεί πλέον ότι κανείς δεν τιμωρείται και λίγο-πολύ όλοι όσοι κατά καιρούς διαχειρίζονται εξουσία συγκαλύπτουν ή ανέχονται τη διαφθορά… Οταν μάλιστα αυτό το κλίμα κυριαρχεί σε μια περίοδο έντονης οικονομικής κρίσης, όπου καλούνται οι πάντες να βάλουν το χέρι στην τσέπη για να μπαλώσουν τις τρύπες του κρατικού κορβανά, η απαξία και η αμφισβήτηση για την πολιτική γιγαντώνονται.

Παρ’ όλα αυτά, η μεν κυβέρνηση για το μόνο που ενδιαφέρεται, είναι πώς θα κερδίσει λίγο περισσότερο χρόνο παραμονής στην εξουσία, η δε αντιπολίτευση πώς θα την αναγκάσει να οδηγηθεί γρηγορότερα στις κάλπες. Ετσι, για μια ακόμα φορά, θα ζήσουμε μια προεκλογική περίοδο όπου θα κυριαρχεί η ανταλλαγή κατηγοριών για παλιά και νέα σκάνδαλα. Οχι, βέβαια, γιατί πιστεύουν ότι έτσι θα καθαρίσουν επιτέλους την κόπρο του Αυγείου, που κινδυνεύει να τους πνίξει, αλλά επειδή θεωρούν ότι έτσι θα αποκομίσουν εκλογικά ωφέλη. Το ότι έτσι βυθίζονται όλο και πιο πολύ στην ανυποληψία και απομακρύνουν οποιαδήποτε προσπάθεια για να οδηγηθεί κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, ελάχιστα έως καθόλου τους απασχολεί…

(Πηγή: Ελευθεροτυπία)