Σε μια ατέρμονη διαδικασία έχουν εισέλθει κυβέρνηση και τραπεζίτες, προσπαθώντας να συμβιβάσουν τα συγκρουόμενα συμφέροντά τους. Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Οικονομίας πιέζει τις τράπεζες να δώσουν δάνεια με καλούς όρους ώστε να τονωθεί η οικονομία. Όμως, το ίδιο το υπουργείο αδυνατεί να ολοκληρώσει τη διαδικασία για την απρόσκοπτη ενίσχυση της ρευστότητας μέσω της διάθεσης των 28 δισ. ευρώ στην οικονομία, έχοντας παράλληλα ανενεργούς τους διορισμένους επιτρόπους στα διοικητικά συμβούλια των τραπεζών. Από την άλλη πλευρά, το αφτί των τραπεζιτών δεν φαίνεται διόλου να ιδρώνει. Αλλωστε, τώρα περνούν καλές μέρες με μεγάλα περιθώρια κέρδους. Χρεώνουν (spread) μέχρι και 7% πάνω στο euribor σε επιχειρηματικά δάνεια και πολύ περισσότερο σε πιστωτικές κάρτες…Ορισμένοι μάλιστα τραπεζίτες σκέφτονται μέχρι και να καταργήσουν τα δάνεια που συνδέονται και με το euribor (έχουν ήδη καταργήσει όσα συνδέονται με το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας). Αυτό σημαίνει ότι θα καθορίζουν τα επιτόκια των δανείων ανάλογα με το κόστος χρήματος, δηλαδή τον τόκο που πληρώνουν για να χρησιμοποιούν τα χρήματα των τρίτων (των καταθετών και των πιστωτών τους).
Η ιδέα αυτή φαίνεται ακραία, αλλά γεννήθηκε το τελευταίο τρίμηνο της περασμένης χρονιάς όταν τα πιστωτικά ιδρύματα «έμπαιναν μέσα», δανείζοντας με επιτόκια 4% και 5% και «αγοράζοντας» καταθέσεις με 6% και 7%. Σε αντίθεση με την τότε περίοδο, σήμερα διάγουν μέρες υψηλών περιθωρίων κέρδους: τα επιτόκια στις προθεσμιακές καταθέσεις υποχωρούν, ενώ παράλληλα υποχωρεί και το κόστος δανεισμού τους από την ΕΚΤ. Την ίδια στιγμή, όμως, που «αγοράζουν» φθηνά το χρήμα το πωλούν ακριβότερα. Παράλληλα οι χορηγήσεις έχουν μειωθεί κατακόρυφα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει επαρκής ρευστότητα στην οικονομία, γεγονός που προκάλεσε και την αντίδραση του υπουργείου Οικονομίας.
Στην πράξη πάντως αποδεικνύεται πως ο συμβιβασμός των δύο πλευρών είναι δύσκολος, γιατί είναι σχεδόν αδύνατο οι τράπεζες να δώσουν φθηνά δάνεια. «Αν δώσουμε φθηνά δάνεια, χωρίς τα στοιχειώδη τραπεζικά κριτήρια, αυτή την περίοδο, τότε αυξάνονται οι πιθανότητες να έχουμε περισσότερες επισφάλειες (δηλαδή δάνεια που δεν θα εξοφληθούν). Ετσι, βάζουμε σε κίνδυνο τις καταθέσεις», θα πει, στην «Κ.Ε.» υψηλόβαθμο τραπεζικό στέλεχος.
Το ίδιο στέλεχος λέει επίσης πως οι τράπεζες δεν πουλάνε μόνο ακριβά, αλλά και πολύ φθηνά σε σημείο να «μπαίνουν μέσα» από ορισμένες κατηγορίες. Οπως χιλιάδες δανειολήπτες που έχουν ευνοηθεί από την κρίση. Είναι αυτοί που πήραν δάνεια συνδεδεμένα με το euribor ή το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας πριν ξεσπάσει η κρίση.
Η παραπάνω θέση, βέβαια, αποδίδει τη μισή αλήθεια. Πριν οι επισφάλειες «βάλουν» σε κίνδυνο τις καταθέσεις, επηρεάζουν την κερδοφορία των τραπεζών. Αυτή είναι και η ταμπακέρα. Αν δώσουν φθηνά δάνεια σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις οι τραπεζίτες θυσιάζουν μέρος της κερδοφορίας και δεν θα πάρουν μπόνους ούτε τα επόμενα χρόνια. Επίσης οι μετοχές των τραπεζών δεν θα ανέβουν και γενικά το τραπεζικό οικοδόμημα θα αντιμετωπίζει συνεχή προβλήματα απόδοσης και κεφαλαιακής επάρκειας.
(Πηγή: Ελευθεροτυπία)








0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου