ΦΡΙΚΗ
ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΟΚ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
ΔΕΜΕΝΟΙ, ΒΡΩΜΙΚΟΙ, ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ. ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΥΡΙΕ ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΕ.
Την ώρα που στην Ελλάδα κάποιες κυριακάτικες εφημερίδες ασχολούνται με το πόσα dvd θα πουλήσουν ,με το αν παντρεύτηκε η εαν στραβογ...ο κάθε καραγκιόζης, με το εαν η Γιάννα Αγγελοπούλου κάπνιζε πούρα από τη Γαλλία ή από την Κούβα, κάποιοι συνάνθρωποί μας, ψυχικά άρρωστοι, βρίσκονται δεμένοι με αλυσίδες και λουριά στα προγράμματα της υποτιθέμενης αποασυλοποίησης που επιχορηγούνται αδρά από κονδύλια της Ευρωπαικής Ένωσης.
Ένα από τα ιδρύματα αυτά είναι και η Ε.Ψ.Α.Μ.Υ. στον Ασπρόπυργο, σε ένα σύχρονο Νταχάου.
Διαβάστε τον σκοπό της εταιρεία να φρίξετε:
"Η Ε.Ψ.Α.Μ.Υ. στοχεύει στην Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση - Αποασυλοποίηση στον Ελλαδικό χώρο.
Η έννοια της αποασυλοποίησης αναφέρεται σε μια γενικότερη προσπάθεια ψυχιατρικής μεταρρύθμισης που έχει ξεκινήσει σε όλη την Ευρώπη από τη δεκαετία το 1950, όπου το άτομο με ψυχικές ιδιαιτερότητες αντιμετωπίζεται με σεβασμό και αξιοπρέπεια.
Με αυτό τον τρόπο το άτομο με ψυχικές και νοητικές ιδιαιτερότητες δεν απομονώνεται, δεν περιορίζεται αλλά στο μέτρο των δυνατοτήτων του μετέχει ισότιμα σε όλες τις δραστηριότητες της κοινωνικής ζωής.
Η προσπάθειά μας ορίζεται ως μια δυναμική διαδικασία μέσω της οποίας τα άτομα με ψυχικές ιδιαιτερότητες θα κερδίσουν το δικαίωμα της ισότιμης μεταχείρισης και όχι ως η απλή μετάβασή τους από ένα χώρο (άσυλο) σε έναν άλλο (ξενώνας / οικοτροφείο).
Ε.Ψ.Α.Μ.Υ. λοιπόν. Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής - Κινητικής Αποκατάστασης και Μέριμνας Υγείας (Ε.Ψ.Α.Μ.Υ.) που αποτελεί επιστημονικό μη κερδοσκοπικό σωματείο και ιδρύθηκε στην Αθήνα τον Ιούνιο του 2000 . Ντροπή. Τίποτα άλλο. Μόνο ντροπή.(Οι φωτογραφίες προέρχονται από το οικοτροφείο ΗΩ της εταιρίας Ε.Ψ.Α.Μ.Υ. στον Ασπρόπυργο)
1 σχόλια:
Σε περιπτώσεις έντονα επιθετικής συμπεριφοράς κατά την οποία ο ασθενής μπορεί να προκαλέσει σοβαρό τραυματισμό στον εαυτό του ή σε τρίτους (ένας ασθενής μπορεί να είναι σε διέγερση για πολλές ώρες και να μην ανταποκρίνεται στα φάρμακα) υπάρχει η έσχατη λύση της καθήλωσης.
Αν είχε προκληθεί σοβαρός τραυματισμός (ή ακόμα και θάνατος) του ίδιου, ενός συνασθενή, ενός νοσηλευτή και πάλι κατακριτέο δεν θα ήταν; Πάλι δεν θα λέγαμε γιατί; Αν του χορηγούνταν μεγάλες δόσεις φαρμάκου (χημική καθήλωση) Πάλι δεν θα λέγαμε γιατί; Τώρα λέμε γιατί τον έδεσαν. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν πάντα οι ιδανικές λύσεις, ούτε οι "μαγικές" θεραπείες.
Για να ασχοληθούμε με την ουσία:
Σε αυτή την περίπτωση, μπορεί να αποδειχθεί ότι ήταν η έσχατη λύση η καθήλωση και ότι έγινε σύμφωνα με ιατρικές οδηγίες; ή είναι στην καθημερινότητα του συγκεκριμένου οικοτροφείου τα δεσίματα;
Αυτό πρέπει να απαντηθεί. Αλλιώς ο κάθε ένας που δεν γνωρίζει, είναι εύκολο να βγάλει λάθος συμπεράσματα μόνο από τις φωτογραφίες.
Φυσικά, οι εικόνες είναι τραγικές και απαράδεκτες αλλά πρέπει να γνωρίζουμε (για να μην καταλήξουμε ότι μας φταίει γενικά η αποασυλοποίηση): α) έχει το οικοτροφείο το προβλεπόμενο προσωπικό ή έμειναν οι μισοί, λόγω μη-χρηματοδότησης από το υπουργείο υγείας; β) υπάρχουν ποιοτικά κριτήρια για τα οικοτροφεία; γ) γίνονται έλεγχοι από το υπουργείο; δ) έχει άδεια λειτουργίας το συγκεκριμένο οικοτροφείο; Το πιο πιθανό είναι οι απαντήσεις να είναι όχι, αλλά ψάξτε το για την πληρότητα της είδησης.
Από την άλλη, υπάρχουν πχ στην Αγγλία ειδικά οικοτροφεία με επαρκές προσωπικό και εξειδίκευση στην αντιμετώπιση τέτοιων περιστατικών. Το κόστος είναι τεράστιο. Στην Ελλάδα τα χρήματα για τα οικοτροφεία μειώνονται τα τελευταία χρόνια με αποτέλεσμα αυτά να υπολειτουργούν (με μειωμένο και απλήρωτο προσωπικό που συνεχώς παραιτείται).
Τώρα αν θέλουμε να έχουμε στην Ελλάδα ειδικά κέντρα με το μισό κόστος από αυτό των αντίστοιχων ευρωπαικών, καταλαβαίνετε ότι πάλι θαύματα ζητάμε.
Και για να μην ανακαλύπτουμε κάθε μέρα την Αμερική, σας θυμίζω ότι πριν από 2,5 χρόνια είχαμε τρεις θανάτους!
α) τι έλεγαν τότε οι εργαζόμενοι:
"Η πραγματική κρίση ωστόσο στον χώρο της ψυχικής υγείας δεν έχει ακόμα ξεσπάσει. Μετά τη λήξη του 18μήνου της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης οι δομές εντάχθηκαν στον κρατικό προϋπολογισμό. Οπως καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι σε αυτές, τα τελευταία δύο χρόνια, η χρηματοδότησή τους μειώθηκε κατά 60%, με αποτέλεσμα να είναι ορατός ο κίνδυνος πολλές από τις μονάδες να κλείσουν ή να υποβαθμίσουν την ποιότητα των υπηρεσιών".
β) τι έλεγε ο καθηγητής Ψυχιατρικής και πρόεδρος του Ελληνικού Κέντρου Ψυχικής Υγείας και Ερευνών κ. Γιώργος Χριστοδούλου:
"Μεγάλη σημασία έχει η διαχρονική στήριξη των δομών αποασυλοποίησης που συνεπάγεται και την επαρκή χρηματοδότησή τους. Κι εκεί δεν τα έχουμε καταφέρει καλά στην Ελλάδα. Φαίνεται δηλαδή, ότι έγινε βραχυπρόθεσμος σχεδιασμός, για όσο διάστημα υποστηρίζονταν οικονομικά οι δομές από κοινοτικά κονδύλια. Οταν αυτά τελείωσαν, το ελληνικό κράτος βρέθηκε ανέτοιμο να αναλάβει το κόστος συνέχισης της προσπάθειας. Θα πρέπει όμως ειδικά γι' αυτό τον σκοπό να βρεθούν χρήματα. Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση δεν μπορεί να μείνει στη μέση.
Για τις επιπτώσεις της υποχρηματοδότησης του προγράμματος ο κ. Χριστοδούλου τονίζει ότι «υπάρχει κίνδυνος να μετατραπούν οι δομές στη κοινότητα σε μικρά άσυλα."
Φτάσαμε στο σημείο που προειδοποιούσαν όλοι αλλά κανείς δεν άκουγε και θα έχουμε και άλλα θύματα από την κρατική αδιαφορία.
Διαβάστε:
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_18/02/2007_216504
Δημοσίευση σχολίου