M' αρέσει-Δεν μ' αρέσει... στον Ολυμπιακό

Image via Wikipedia

Επιτρέψτε μου σήμερα κάποια…σκόρπια συμπεράσματα από τον φετινό Ολυμπιακό, όπως πρόλαβα να τα βγάλω από τα δύο πρώτα φιλικά της ομάδας, νικηφόρα αμφότερα, με τους Ολλανδούς της Χέρενβεν του Σόλιντ και με τους Τούρκους της Σίβασπορ...




ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που ο Κετσπάγια συνεχίζει στα χνάρια του Βαλβέρδε και ζητάει από τους μέσους και τους κυνηγούς και γενικά απ΄ όλους τους παίκτες του επίμονα, πρέσινγκ, πίεση και μαρκάρισμα από ψηλά. Τυχόν επιλογή να έμενε η ομάδα πίσω, θα ήταν βήματα προς τα πίσω. Δεν μου αρέσει που εκτός του πολύ πιο «στεγνού» φέτος Τοροσίδη οι άλλοι ακραίοι μπακ δεν βοηθάνε ανάλογα την καρδιά της άμυνας και γενικά γίνονται φάσεις από τη μεριά τους…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ σαφώς οι νίκες, ακόμη κι αν είναι σε παιχνίδια προετοιμασίας. Δεν μου αρέσει που κανένα από τα τέσσερα γκολ δεν προήλθε από οργανωμένη επιθετική προσπάθεια. Το ένα (του Μήτρογλου) ήταν από κλέψιμο του Όσκαρ και τα άλλα τρία (του Ντουντού) από εκτελέσεις φάουλ του Σοϊλέδη (ωραίο αριστερό πόδι) και του Ζαϊρί. Προς θεού (του ποδοσφαίρου): Δεν υποτιμάω την αξία των στημένων φάσεων και τις κλεμμένες μπαλιές. Ίσα ίσα. Όμως, άλλη ομορφιά έχει το γκολ από το λεγόμενο openplay…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που ο Ολυμπιακός έχει δεχθεί μέχρι τώρα μόλις ένα γκολ κι αυτό από κατά φαντασία πέναλτι, που μάλιστα λίγο έλειψε να το αποκρούσει ο «ερυθρόλευκος» γκολκίπερ. Δεν μου αρέσει που η ομάδα μπαίνει στα παιχνίδια πολύ χαλαρά και…αναγνωριστικά και στα πρώτα 15 λεπτά κάθε αγώνα «τρώει» όσες φάσεις δεν ‘τρώει’ σε όλο το υπόλοιπο ματς…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που ο Ολυμπιακός τέλειωσε και τα δύο παιχνίδια έχοντας στην ενδεκάδα του, τους Κατσικογιάννη, Σοϊλέδη, Βασιλόγιαννη, Μήτρογλου στο πρώτο ματς και όλους αυτούς συν τον Κυριάκο Παπαδόπουλο στο δεύτερο ματς, στο οποίο είχε ξεκινήσει ως βασικός ο Νικλητσιώτης. Στο δε πρώτο ματς είχε ξεκινήσει βασικός ο Κυριάκος. Και στα δύο μαζί ήταν στο αρχικό σχήμα ο Γιαννάκης. Δεν μου αρέσει που κανείς δεν πιστεύει ότι τέτοια «κόλπα» θα τα δούμε και σε παιχνίδια του πρωταθλήματος…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που τα νέα παιδιά «τραβάνε» είτε η ομάδα είναι μπροστά στο σκορ, όπως με τη Σίβασπορ, είτε η ομάδα είναι σε τεντωμένο σκοινί, όπως με τη Χέρενβεν. Μου αρέσει που ο Μήτρογλου είναι πάντα μέσα στο γκολ. Δεν μου αρέσει που ο Κυριάκος ήταν λίγο πάνω-κάτω στα δύο παιχνίδια. Στο πρώτο σα να μην είχε καλά πατήματα, στο δεύτερο σαφώς καλύτερος…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που ο Ντουντού κρατάει επαφή με τα δίχτυα. Δεν μου αρέσει που ακόμη δεν έχει βρεθεί μία στάνταρ θέση στην ενδεκάδα για τον Βραζιλιάνο…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που ο Γιαννάκης «χώνεται» ωραία σαν κρυφός κυνηγός και μπαίνει στις φάσεις. Δεν μου αρέσει που δεν του «κάθεται» το γκολ κι αυτό του στερεί ακόμη καλύτερη ψυχολογία…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ που ο Ζαϊρί παίρνει πρωτοβουλίες και δεν φοβάται. Βγάζει σέντρες και απειλεί. Δεν μου αρέσουν τα τακουνάκια του, που μου θυμίζουν…Λέτο. Και είναι σαφές πως όταν είναι να σουτάρει με το αριστερό, δεν βολεύεται, όσο καλή θέση κι αν έχει…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ότι ο Ραούλ Μπράβο δείχνει να διψάει να παίξει μπάλα και να βοηθήσει, είτε στην καρδιά της άμυνας, είτε ως αριστερός μπακ. Δεν μου αρέσει ότι σχεδόν σε κάθε παιχνίδι κάνει ένα χοντρό λάθος και κινδυνεύει η ομάδα να δεχθεί γκολ από το πουθενά. Με τους Τούρκους τον μιμήθηκε κι ο Αβραάμ…

ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ότι ο Νικοπολίδης διατηρεί τα ρεφλέξ του κι ακόμη περισσότερο ότι ο Πάρντο έχει προλάβει μέσα σε δύο ημίχρονα να κάνει τρεις σωτήριες επεμβάσεις. Η μία καλύτερη από την άλλη. Δεν μου αρέσει ότι ο Ισπανός γκολκίπερ δεν έχει καλά διωξίματα της μπάλας με τα πόδια, σε αντίθεση όχι μόνο με τον Αντώνη, αλλά και με τον Κόβατς…

Κώστας Νικολακόπουλος

http://www.gazzetta.gr/content/view/40803/999869/




ευχαριστούμε για την επίσκεψη