Από τον Χρήστο Λουτράδη
Δεν είναι ότι είναι εκτός πραγματικότητας. Δεν είναι ότι δεν γνωρίζουν τα τρέχοντα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο μέσος πολίτης. Τα γνωρίζουν. Για τον απλούστατο λόγο ότι και αυτοί έχουν συντελέσει στη δημιουργία τους. Έχουν συντελέσει όσο κανένας άλλος θεσμός του πολιτικού-κοινωνικού μας συστήματος, εκτός των πολιτικών κομμάτων, στην διάχυση των κοινωνικών μας παθογενείων.
Αναφέρομαι στους δημοσιογράφους. Που με την παρουσία τους σε ένα άνευρο, γενικόλογο, πατροναρισμένο απο πριν, debate υπέγραψαν την ληξιαρχική πράξη θανάτου του επαγγέλματος τους. Όχι γιατι δεν ρώτησαν. Ρώτησαν. Και ειδικότερα η Σία Κοσιώνη κατάφερε και έθεσε σοβαρά ερωτήματα. Όπως έθεσαν και οι άλλοι.
Αλλά κανείς απο αυτούς δεν είχε την δύναμη να ξεφύγει απο τον φορμαλισμό που επιβλήθηκε για να προστατεύσει μετριότητες, πολιτικές ή δημοσιογραφικές.
Κανείς δεν ρώτησε τον Κώστα Καραμανλή για την διαφθορά. Το έκανε ο Παπανδρέου. Κανείς δεν μίλησε για τις οικογένειες που λυμαίνονται τον εθνικό μας πλούτο.Το έκανε ο Τσίπρας.
Δημοσιογράφοι-μέλη ενός σαπισμένου συστήματος που θεωρητικά καταγγέλουν. Δημοσιογράφοι κύρηκες μιας ηθικολαγνικής πολιτικής. Δεν κατάφεραν το αυτονόητο. Να προστατεύσουν την αξιοπρέπεια τους. Όχι τη δική τους. Αλλά του λειτουργήματος τους. Ένα λειτούργημα που όταν δεν γίνεται κακόγουστο παιχνίδι εκβιασμού και αρπαχτής καθίστανται απολογητές πολιτικών αρχηγών του τίποτα.
press-gr
Αναφέρομαι στους δημοσιογράφους. Που με την παρουσία τους σε ένα άνευρο, γενικόλογο, πατροναρισμένο απο πριν, debate υπέγραψαν την ληξιαρχική πράξη θανάτου του επαγγέλματος τους. Όχι γιατι δεν ρώτησαν. Ρώτησαν. Και ειδικότερα η Σία Κοσιώνη κατάφερε και έθεσε σοβαρά ερωτήματα. Όπως έθεσαν και οι άλλοι.
Αλλά κανείς απο αυτούς δεν είχε την δύναμη να ξεφύγει απο τον φορμαλισμό που επιβλήθηκε για να προστατεύσει μετριότητες, πολιτικές ή δημοσιογραφικές.
Κανείς δεν ρώτησε τον Κώστα Καραμανλή για την διαφθορά. Το έκανε ο Παπανδρέου. Κανείς δεν μίλησε για τις οικογένειες που λυμαίνονται τον εθνικό μας πλούτο.Το έκανε ο Τσίπρας.
Δημοσιογράφοι-μέλη ενός σαπισμένου συστήματος που θεωρητικά καταγγέλουν. Δημοσιογράφοι κύρηκες μιας ηθικολαγνικής πολιτικής. Δεν κατάφεραν το αυτονόητο. Να προστατεύσουν την αξιοπρέπεια τους. Όχι τη δική τους. Αλλά του λειτουργήματος τους. Ένα λειτούργημα που όταν δεν γίνεται κακόγουστο παιχνίδι εκβιασμού και αρπαχτής καθίστανται απολογητές πολιτικών αρχηγών του τίποτα.
press-gr









0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου