Στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» που κυκλοφορεί, δημοσιεύονται οι θέσεις του πρώην Εισαγγελέα και πρώην Αρχηγού της ΕΥΠ, κ. Δημήτρη Παπαγγελόπουλου, για τον χειρισμό της υπόθεσης των Υποκλοπών.
Ο κ. Παπαγγελόπουλος επιχειρεί να απαντήσει μέσω του περιοδικού στην επερώτηση 15 βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που κατατέθηκε λίγο πριν τις εκλογές και όχι εγγράφως μέσω της βουλής όπως ίσως θα έπρεπε. Οι θέσεις του πρώην Εισαγγελέα και κυρίως η «αμηχανία», που μοιάζει να διατρέχει την Δικαιοσύνη στο χειρισμό της υπόθεσης και ειδικότερα του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, στις 9 Μαρτίου του 2005, προκάλεσαν την αντίδραση της οικογένειας. Σε επικοινωνία που είχαμε μαζί τους, μας.............................
τόνισαν: "Το κείμενο -συνέντευξη του κου Παπαγγελόπουλου, προκαλεί την νοημοσύνη των αποδεκτών του αλλά κυρίως τα αισθήματα της οικογένειας Τσαλικίδη. Ο κ. Παπαγγελόπουλος δηλώνει θύμα πολιτικών συμφερόντων και «σάκος του μποξ», αλλά λησμονεί, ότι ο νεκρός έγινε κυριολεκτικά «σάκος του μποξ» άσκησης των ορίων του ήθους της πολιτείας. Επίσης παραβλέπει το γεγονός οτι υπάρχει μια οικογένεια, η οποία έχει υποστεί πέραν της απώλειας του θανόντος και έναν ψυχολογικό ακρωτηριασμό από το χειρισμό της υπόθεσης από την Πολιτεία..."
Στην εκδοχή των συμβάντων από την πλευρά του πρώην εισαγγελέα και διοικητή της ΕΥΠ, ο τότε διευθύνων σύμβουλος της Vodafone Γ. Κορωνιάς ενημέρωσε την κυβέρνηση, το διευθυντή του πρωθυπουργικού γραφείου Γ. Αγγέλου και τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Γ. Βουλγαράκη, στις 10 Μαρτίου του 2005 για την ύπαρξη παράνομου λογισμικού συνακροάσεων στο δίκτυο της εταιρείας, αλλά και για τον κίνδυνο παρακολούθησης των συνδιαλέξεων τόσο του πρωθυπουργού όσο και άλλων πολιτικών προσώπων. Είχε προηγηθεί, το πρωί της προηγούμενης μέρας, η «αυτοκτονία» του στελέχους της «VODAFONE” Κώστα Τσαλικίδη. Στις 11 Μαρτίου, η κυβέρνηση ενημερώνει για την υπόθεση τον εισαγγελέα Αρείου Πάγου, Δημήτρη Λινό, και δέκα ημέρες αργότερα παραγγέλνει στον τότε προϊστάμενο εισαγγελέα Δημήτρη Παπαγγελόπουλο να διενεργήσει ο ίδιος έρευνα. Ο ίδιος διευκρινίζει ότι κάτι τέτοιο δεν συνηθίζεται, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση επιβαλλόταν λόγω της «ευαισθησίας» του θέματος.
Η οικογένεια του νεκρού Τσαλικίδη έχει διερωτηθεί συχνά δημόσια στο πρόσφατο παρελθόν: "Ποιές έρευνες έγιναν υπο την επιβλεψή του κου Παπαγγελόπουλου τότε, όπως αργότερα διαβεβαιωνε ψευδώς ο κ. Βουλγαράκης, την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας;
Που έγινε αυτή η εγκληματολογική έρευνα, αφού το σπίτι του νεκρού ουδέποτε ελέγθηκε, καθώς η νεκροτομή έγινε με διαδικασία ρουτίνας;
Σύμφωνα με την οικογένεια "ουδέποτε απομονώθηκε ο χώρος του περιστατικού και έγινε λήψη αποτυπωμάτων, ποτέ μέχρι σήμερα (Νοέμβριος 2009) .Το ΕΚΑΒ παρεμποδίστηκε να παραλάβει, ως είθισται, τον νεκρό για νεκροψία το πρωί της ίδιας μέρας - η νεκροψία έγινε την επόμενη μέρα του θανάτου!
Επίσης στο πόρισμα Διώτη δεν διαφαίνονται στοιχεία- επιχειρήματα που έχουν αχθεί απο την 10μηνη έρευνα που προηγήθηκε της αποκάλυψης.Τελικά όμως η οικογένεια δεν παρέλαβε τίποτε απο αυτόν το πρωταρχικό φάκελλο.
ΤI ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ ΣΤΗ VODAFONE;
Το περίφημο πρόστιμο της ΑΔΑΕ και η «τύχη του» ακόμη αγνοούνται. Την ίδια στιγμή ο κ. Παπαγγελόπουλος, αποφεύγει να απαντήσει εγγράφως στην επερώτηση των βουλευτών, για πάνω από 40 θέματα που τίθενται μέσω αυτής.
Ισχυρίζεται ο κ. Παπαγγελόπουλος, οτι αναθέτει άμεσα στον Ι.Διώτη έρευνα για τον θάνατο, δηλαδή ένα χρόνο μετά(!) και ότι κατόπιν της έρευνας Διώτη (που μπήκε στο αρχείο απο τον Ανδρειωτέλη) η υπόθεση αναβαθμίστηκε και ανετέθη στον εφέτη ανακριτή για περαιτέρω διερεύνηση.Η οποία περετέρω…. επίσης κατέληξε 2 χρόνια μετά στον Ανδρειωτέλη που επίσης την έβαλε στο αρχείο.
Εδώ διερωτάται κανείς γιατί ο κ. Παπαγγελόπουλος, αφήνει να διαφανεί, οτι ο Διώτης ερεύνησε την υπόθεση των Υποκλοπών, μαζύ με τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη;
Ενώ στην πραγματικότητα ο Διώτης ερεύνησε μόνο τον θάνατο του Κώστα, γιατί δεν ανατέθηκε παράλληλη έρευνα και για τον ΘΑΝΑΤΟ και για τις ΥΠΟΚΛΟΠΕΣ, σε δύο εισαγγελείς ταυτόχρονα, οι οποίοι θ αντάλλασαν στοιχεία και θα τελείωναν την έρευνα μέσα στο 2006 που τελείωσε και η έρευνα Τσαλικίδη, κι οχι το 2008; Στο μεταξύ ο φάκελος Τσαλικίδη, τελούσε εν ομηρία, από την οικογένειά του και την Πολιτεία, για 4 ολόκληρα χρόνια από τον θάνατό του.
Ο ΠΑΠΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΝΑ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
«Από την αρχή οι ελπίδες να εξιχνιαστεί η υπόθεση ήταν λίγες, αφού το εξελιγμένο δίκτυο συνακροάσεων, η εμπλοκή γνωστών και αγνώστων εγχώριων και ξένων υπηρεσιών, το νομικό καθεστώς λειτουργίας των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας λειτουργούσαν σε βάρος της διαλεύκανσης. Το πόρισμα του εφέτη ανακριτή κατέληγε ότι δεν μπορούν να εντοπιστούν...», υποστηρίζει ο κ.Παγγελόπουλος.
Μόνο που σ αυτή τη περίπτωση εύκολα αναρωτιέται κανείς, ποιος είναι ο ρόλος της Δικαιοσύνης;
Ποιος ήταν υπεύθυνος αν όχι η δικαιοσύνη, για το νομικό καθεστώς των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας και γιατί για χάρη της έρευνας της υπόθεσης, δεν έγινε άρση μέρους των όρων αυτού του καθεστώτος; Επίσης σε ποιο επίπεδο ζητήθηκε η συνδρομή ξένων υπηρεσιών για την έρευνα αφού ο ίδιος, ο κ. Παπαγγελόπουλος υποστηρίζει, ότι ήταν αναμιγμένες και ξένες υπηρεσίες.
Αναφέρεται ο Κος Παπαπγγελόπουλος την ΑΔΑΕ σαν αξιόπιστη επιστημονική επιτροπή υψηλού κύρους, που της πήρε μεγάλο χρονικό διάστημα να αποσαφηνίσει τα των υποκλοπών, τότε γιατί ο ίδιος αρχικά την αγνόησε;
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του περιοδικού "ΕΠΙΚΑΙΡΑ", η πλευρά Παπαγγελόπουλου διερωτάται: «Όταν η καθ’ ύλην αρμόδια Αρχή, στην οποία συμμετέχουν πανεπιστημιακοί και επιστήμονες με εξειδίκευση στα της επικοινωνίας, χρειάστηκαν τόσους μήνες για να συντάξουν το πόρισμά τους, πώς ένας μόνο νομικός, που δεν έχει γνώσεις επί του αντικειμένου, να βγάλει γρηγορότερα συμπεράσματα και αποφάσεις;»
Και η αυτονόητη απορία: Eφ όσον ο κ. Παπαγγελόπουλος, ως αναθέτων την υπόθεση στους δικαστικούς λειτουργούς, τους θεωρεί ανεπαρκείς και με μη επιστημονική κατάρτιση, τι κύρος έχουν και τα αποτελέσματα της ερευνάς τους; Και γιατί δεν τους παρείχε την απαιτούμενη βοήθεια με επιστήμονες κύρους, άλλους ίσως, εκτός της ΑΔΑΕ".Αφού στη ουσία την ακύρωσε με το να μην την ενημερώσει έγκαιρα.
Η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών, δεν έχει πειστεί, για την αυτοκτονία, του νεαρού στελέχους. Ο πρώην εισαγγελέας, εφόσον ανέλαβε την ευθύνη, λόγω της ευαισθησίας του θέματος, όφειλε να ζητήσει από την Ελληνική Πολιτεία, την συνδρομή της σε ανθρώπινο –επιστημονικό δυναμικό που είχε ανάγκη, για να φέρει σε πέρας την αποστολή του.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου