| redplanet.gr | ||
| ||
| Αν δεχτούμε ότι το "ό,τι θερίζεις, σπέρνεις" αποτελεί πραγματικότητα σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας, τότε άνετα θα μπορούσε να χρησιμοποιοηθεί για να περιγράψει την κατάσταση που επικρατεί στο ποδοσφαιρικό τμήμα του Ολυμπιακού. | ||
Βέβαια, σε όσους βρίσκονται κοντά στην ομάδα του Πειραιά η χαρμολύπη αποτελεί την πιο σωστή λέξη, διότι από τη μια γελάνε με όσα γίνονται και από την άλλη κλαίνε, διότι "αλλιώς ονειρεύονται τον Ολυμπιακό". Ναι, πολύ σωστά το διαβάζετε. Αυτό το πράγμα δεν μπορεί εκπροσωπεί το μεγαλύτερο σύλλογο της χώρας, ούτε και να θεωρείται ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό και έχει απαιτήσεις. Δυστυχώς όμως, αυτοί...................................... |
που οδηγούν το καράβι, γνώριζαν τον σωστό και βατό δρόμο, αλλά προτίμησαν να περάσουν από τις θύελλες. Ε, τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν. Αν γίνεται και αυτό...
Δεν θέλουμε να ασχοληθούμε άλλο με το θέμα του προπονητή και το αν πρέπει να μείνει ή να φύγει. Έχουν γραφτεί και ειπωθεί τα πάντα και μάλιστα σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο από τότε που άλλοι δεν είχαν πάρει χαμπάρι και δεν έβλεπαν τίποτα άσχημο. Ο Ζίκο είναι μια τεράστια ποδοσφαιρική προσωπικότητα, πιθανότατα η μεγαλύτερη που έχει βρεθεί στη χώρα μας, πρόκειται για έναν άνθρωπο δίχως ίχνος βεντετισμού, δεν είναι κέρβερος και μπαμπούλας, είχε κάποιες επιτυχίες σε προηγούμενες ομάδες, αλλά δυστυχώς φαίνεται να αποτελεί μέρος του κανόνα που λέει ότι δεν συνεπάγεται ότι είνας μεγάλος παίκτης γίνεται και μεγάλος προπονητής. Το να καταθέσουμε ένα σκασμό παραδείγματα δεν βοηθάει σε τίποτα, ούτε είναι και το ζητούμενο.
Αυτό που μας αφορά, είναι το να διαφανεί πόσο κάνει ο καθένας ό,τι θέλει μέσα στην ομάδα, την ώρα που ο πρόεδρος λείπει τόσο καιρό και δεν έχει πάρει ακόμα αποφάσεις για κρίσιμα θέματα που χρειάζονται άμεσες λύσεις. Το θέμα του προπονητή, των μετεγγραφών και του γενικού αρχηγού πρέπει να τεθούν επι τάπητος, διότι η ομάδα δεν γίνεται να προχωρήσει έτσι. Γραμμή δεν υπάρχει ούτε κατά διάνοια, οι παίκτες ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, η διοίκηση είναι αποστασιοποιημένη (στην πράξη αυτό, άλλωστε δεν έχει κάνει τίποτα) και η τεχνική ηγεσία... προσπαθεί να αποδείξει ότι έχει το πάνω χέρι. Στο τελευταίο ισχύει ότι "καλή η προσπάθεια, αλλά δεν φτάνει".
Η κατάσταση είναι χύμα απ' όλες τις πλευρές
Πάμε στο διαταύτα και στο τι εννοούμε με το χύμα και το "ό,τι να 'ναι" μέσα στην ομάδα. Την πρώτη ημέρα, μετά την επιστροφή της ομάδας από το 9ημερο ρεπό (πόσο;;;), ο Ντουντού ήταν χτυπημένος στο πέλμα, διότι είχε πάρει μέρος σε αγώνα φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Είχε ενημερώσει κανέναν; Η απάντηση είναι "όχι". Την Παρασκευή, μαζεύτηκαν οι παίκτες να μιλήσουν μεταξύ τους μετά την συνάντηση του Νικοπολίδη με τους οργανωμένους και δόθηκαν κάποιες εξηγήσεις μεταξύ τους, αλλά και δέσμευση ότι κάποια πράγματα θα αλλάξουν. Ενημερώθηκε ο προπονητής και η διοίκηση; Η απάντηση είναι "όχι" και αυτό φυσικά δεν υπάρχει πουθενά! Μια ημέρα μετά, στην προπόνηση ο Στολτίδης τσακώθηκε με τον Ζίκο, ο Βραζιλιάνος τού είπε να φύγει, ο "Ιέρο" αρνήθηκε και μάλιστα τον κατηγόρησε ότι είπε ψέματα για την φυσική του κατάσταση προκειμένου να δικαιολογήσει για ποιους λόγους τον αφήνει εκτός αποστολής. Την Κυριακή, μετά το ματς με τη Λάρισα, ο Ματ Ντάρμπισιρ βγήκε και δήλωσε τα εξής: "Δεν υπάρχει κανένας λόγος στον κόσμο, για τον οποίο ο Ζίκο θα έπρεπε να φύγει από την ομάδα. Είναι πολύ καλός προπονητής και τα πάει καλά με την ομάδα και όλοι πρέπει να προσπαθούμε".
Βγάλτε άκρη τώρα εσείς... Ο ένας τον θέλει, ο άλλος δεν τον θέλει, με άλλον τσακώνεται, όλοι μαζί (δια της συνάντησης τους) τον έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια, την ίδια ώρα η διοίκηση το παίζει "Πόντιος Πιλάτος" και ο κόσμος βράζει στο ζουμί του και δεν ξέρει που να ρίξει το ανάθεμα. Οι πολλοί τα χώνουν στον πρόεδρο, άλλοι στον Ζίκο που δεν μπορεί να ελέγξει την κατάσταση και άλλοι στους εκατομμυριούχους παίκτες που δεν αποδίδουν αυτά για τα οποία πληρώνονται αδρά. Την ίδια ώρα, η ομάδα είναι πέντε πόντους πίσω από τον Παναθηναϊκό, το Κύπελλο μάς τελείωσε από τον Πανσερραϊκό (μου αρέσει που κοροϊδεύαμε πέρυσι...), ενώ το όνειρο της Ευρώπης παραμένει ζωντανό, όμως υπάρχει η λογική "ποιος ασχολείται τέτοια ώρα με την Ευρώπη...".
Ανάγκη η επιστράτευση ενός "συνδετικού κρίκου"
Για πρώτη φορα φαίνεται ξεκάθαρα το πόσο λείπει ο άνθρωπος εκείνος που θα αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο του ποδοσφαιρικού τμήματος και της διοίκησης. Το αν θα λέγεται Σάββας Θεοδωρίδης ή Πρέντραγκ Τζόρτζεβιτς, το γνωρίζει ο πρόεδρος, διότι αυτός θα πρέπει να αποφασίσει (όπως και για πολλά άλλα). Όμως, είναι μεγάλη ανάγκη να υπάρξει εκείνη η προσωπικότητα που θα μπει στην ομάδα, θα τραβήξει λίγο τα χαλινάρια, θα λογοδοτεί καθημερινά στους "πάνω" και δεν θα αφήνει τίποτα να ξεφύγει. Ο Ολυμπιακός δεν είναι "παιδική χαρά", ούτε "τσιφλίκι" κανενός για να κάνει το κομμάτι του και να περάσει την ώρα του. Θα πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι ο σύλλογος που εκπροσωπούν αφορά εκατομμύρια κόσμο, ο οποίος δεν θα πρέπει να επανέλθει σε "νοοτροπίες" του παρελθόντος και να επισκέπτεται με τα... γλυκά του την ομάδα.
Το επαναλαμβάνουμε και ας καταντάει κουραστικό. Το πρωτάθλημα δεν έχει χαθεί και οι πέντε πόντοι καλύπτονται, αν ο Ολυμπιακός κάνει αυτό που πρέπει. Αν όμως δεν σοβαρευτούν όλοι και δεν μαζευτεί το πράγμα, τότε δυστυχώς η κατάσταση δεν θα έχει γυρισμό την φετινή σεζόν. Δεν είναι μόνο το να χαθεί ένας τίτλος, αυτό μπορεί να γίνει. Το θέμα είναι ο τρόπος και το κατά πόσο λειτούργησε το τμήμα συλλογικά και επαγγελματικά. Αυτή είναι η λέξη κλειδί: Επαγγελματισμός. Καλό να λέμε ότι στην μπάλα χρειάζεται καρδιά και κατάθεση ψυχής, όμως είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να υπάρχουν γερές βάσεις, σωστός προγραμματισμός, τα κατάλληλα πρόσωπα στις σωστές θέσεις και συνάμα να υπάρχει η θέληση για άμεση κάλυψη όλων των κενών, όταν αυτά εντοπίζονται. Ερώτημα: Τι από τα προαναφερθέντα ισχύει στον Ολυμπιακό;
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου