Μάθημα πάθους

Ν. Λυγερός

Στο δωμάτιο με το πιάνο...................

Μιχάλης:Σας διέκοψα;
Άγγελος:Μελετούσα το τέταρτο μέρος…
Μιχάλης:Maestoso, Allegro.
Άγγελος:Non troppo!
Μιχάλης:Σωστά, όπως και το πρώτο, non troppo...

Άγγελος:Την έχετε μελετήσει κι εσείς;
Μιχάλης:Το σπάνιο μ’ αγγίζει. Αυτή η σονάτα δείχνει και μερικά όρια.
Άγγελος:Στις «εξωτερικές» κινήσεις.
Μιχάλης:Ακριβώς. Αλλά είμαι σίγουρος πως τα έχετε ήδη ξεπεράσει.
Άγγελος:Δεν θα το έλεγα. Η γραφή του Μητρόπουλου είναι πλούσια κι εμπεριέχει τόσες καινοτομίες που… Σιωπή.

Μιχάλης:Συνεχίστε, μ’ ενδιαφέρει.
Άγγελος:Η ενσωμάτωση των παραδοσιακών στοιχείων είναι πράγματι έντεχνη.
Μιχάλης:Φαντάζομαι ότι εννοείτε ειδικά για το πιάνο.
Άγγελος:Πολύ σωστά. Η αρχιτεκτονική της συμφωνίας είναι διαφορετική.
Μιχάλης:Ούτε Brahms ούτε Bartόk
Άγγελος:Όχι, πιο πέρα ακόμα. Χρόνος. Μόνος του.
Μιχάλης:Ένας βράχος;

Άγγελος:Ένας φάρος δίχως φως.
Μιχάλης:Επικίνδυνος…
Άγγελος:Ναι, πολύ. Χρόνος. Αλλά δεν είμαι μόνος.
Μιχάλης:Έχετε τον πανέμορφο μαύρο ίππο σας.
Άγγελος:Νιώθω όμως τόσο μικρός.
Μιχάλης:Ο ωκεανός είναι πάντα μεγάλος.
Άγγελος:Τι θέλετε να πείτε;

Μιχάλης:Δεν είναι όμως εχθρός των ανθρώπων.
Άγγελος:Όπως και ο χρόνος. Χρόνος. Θα ετοιμάσω καφέ.
Μιχάλης:Καλώς. Σιωπή. Να σας συνοδέψω;
Άγγελος:Αν θέλετε…. Αναρωτιέμαι τι θα πει η Αγαθή;

Πηγαίνουν στην κουζίνα.

Μιχάλης:Κι ο Ηράκλειτος δούλευε στην κουζίνα.
Άγγελος:Γελώντας. Αυτό είναι το μόνο που δεν θα πει. Χρόνος. Γλυκός;
Μιχάλης:Ναι, ευχαριστώ.

Ο Άγγελος βράζει τον καφέ.

Άγγελος:Η μάνα μου τον κάνει πάντα με καϊμάκι.
Μιχάλης:Καλά κάνει!
Άγγελος:Σας αγγίζουν και τα παραδοσιακά;
Μιχάλης:Μ’ αγγίζει ό,τι αφορά τον άνθρωπο.
Άγγελος:Η Αγαθή έχει άλλη άποψη.
Μιχάλης:Για ποιο πράγμα;
Άγγελος:Για σας… Σιωπή.
Μιχάλης:Και η αφαίρεση προσθέτει!

Άγγελος:Σαφώς. Χρόνος. Είστε ένα τέρας γνώσης γι’ αυτήν.
Μιχάλης:Το τέρας μου αρκεί.
Άγγελος:Δεν ήθελα να σας πληγώσω.
Μιχάλης:Και τα τέρατα έχουν αντοχές.
Άγγελος:Αλλά δεν είναι κρίμα ; Χρόνος. Έχετε αφοσιωθεί στους ανθρώπους κι εκείνοι βλέπουν μόνο το τέρας.

Μιχάλης:Τι άλλο θα θέλατε να δουν;
Άγγελος:Απλώς τον άνθρωπο που πίνει καφέ μ’ ένα φίλο.
Μιχάλης:Ποιος θα τον κοίταζε;
Άγγελος:Ο ωκεανός που βλέπει και τους φάρους δίχως φως.
Μιχάλης:Βλέπετε έχει δίκιο η Αγαθή.
Άγγελος:Θ’ αλλάξει γνώμη όταν σας γνωρίσει.
Μιχάλης:Είναι φίλη σας και αυτό μου αρκεί. Πίνοντας τον καφέ. Στην Αγαθή!

Πηγή:Νίκος Λυγερός

Αναρτήθηκε από Αλεξάνδρα Μαρία Τράγκα